Featured Post

रोज मरे........

नेहमीप्रमाणे पहाटे ५.३० चा गजर लाऊन ७.३० लाच उठलो, अर्थातच आजही व्यायाम करायचा राहीला होता. डोळे चोळत असतानाच डो़क्यात जो काही विचार पहीला आ...

Showing posts with label मराठी कविता. Show all posts
Showing posts with label मराठी कविता. Show all posts

Monday, August 2, 2010

आज पुन्हा मला भिजावसं वाटतय………

तसा हा अनुभव प्रत्येकाच्याच आयुष्यात केव्हा ना केव्हा तरी आलेला सकाळी कामावर जायची घाई असतानाच वरुण राजा (वरुन) जोरात बरसायला लागतो, अंगाची लाही लाही होत असताना असं वाटते की सर्व बंधने झुगारून टाकून पावसात मस्त भिजावं आणि...........आणि बरोबर आपल्या आवडीचं कुणीतरी असाव, (कुणीतरी ह्याच्यासाठी की हल्ली मोबाईल सारख्या "आवडीही" दर दिवसाला बदलायला लागल्यात). कधी कधी तसं होतं ही पण समोर आलेली ती स्वप्न सुंदरी क्षणात मनाला चुटपुट लाऊन नजरेआड होते..........



आज पुन्हा मला भिजावसं वाटतय

चाकरमाणी मन ओढ चाकरीची धरतय,

बॅग छत्री सावरता मध्येच तीही भिजलेली दिसली

नयन भेट होता आमुची कळी मनात उमलली,

मनात आल किती दिवस अस एकट्यानेच भिजायचं

समुळ पावसात भिजुनही असचं कोरड जगायच,

निश्चय केला मनाशी आजच सोडायचा बावळटपणा

जाऊन थेट विचारायच तिला तिथेही नडला आळशीपणा,

कधी नव्हे ती आजच बस ही वेळवर आली

माझं तिकीट न काढताच मुळी तीही वेळवर निघाली,

रागावून स्वतालाच मी शाप शिव्या दिल्या

वळुन फिरुन गाढवच मी त्याही डोक्यावरुन गेल्या,

धांदलीत सर्व या भांबावुन पुरता गेलो

धावत पळतच कचेरीत शिरलो आज पुन्हा मी लेट झालो.............



-श्रीमत्

(महेन्द्र लक्ष्मण कदम)

Tuesday, July 20, 2010

श्रावणात भर सरी बरसती..

नुकताच छान पाऊस पडुन गेला असता निर्सगाची वेगवेगळी मोहक रुपे आपणास पाहायला मिळतात आणि नकळतच ती हृदयाच्या एका बंद कोपर्यात असलेल्या आठवणींना उजाळा देऊन जातात, अन् डोळ्यासमोर उभ्या राहतात त्या फक्त भिजलेल्या स्मृती...........................

श्रावणात भर सरी बरसती
सुगंधली सस्य माती,
ओल्या दंवात मंद सळसळली
हिरवीगार पाती

सर्द धुक्यापरी गर्द दाटल्या
आठवणी ह्या मनी,
थुई-थुई करुनी मयुर नाचला
बर्ह प्रती फुलवूनी

करी पसारा उनाड वारा
अवचित उडवी तुषार धारा
धारासार लीन बरसल्या
उभ्या छतावर रिमझिम गारा

दुरून कुठून वळुन खळाळत
आला सुंदर एक जलाकर
अभिमुखम अडगणा निघाली
आर्द्र-बाष्प कटी घेऊन घागर

रुप साजिरे गिरीशिखरांचे
पर्ण बहरले तरूषण्डांचे
सप्त रंग त्या इंद्रधनुचे
ओज भाती जणु गांडीवाचे

चिंब टपोर्या नीर बिंदुंनी
स्रुष्टी सारी गेली भिजुनी
तव चक्षुसह नभ ह्या भेदुनी
अजुनही चातक मागे पाणी......................................

श्रीमत् (महेन्द्र लक्ष्मण कदम)


काही शब्दांचे अर्थ :
सस्य = पिके, लावणी,

बर्ह प्रति = पाठिवरील पिसारा

तरुषण्ड = झाडे
गांडिव = अर्जुणाचे धनुष्य

जलाकर = ओढा, झरा

अभिमुखम = च्या दिशेने

अडगणा = स्त्री

Wednesday, February 24, 2010

तुला पाहताच मी...

आपल्या आयुष्यातील प्रिय व्यक्ती कोण? हा ज्याचा त्याचा वैयक्तिक प्रश्न, हा पण ही व्यक्ती कोणीही असु शकते. उदा. जवळचा मित्र/मैत्रीण, प्रियकर/प्रेयसी, नवरा/बायको, भाऊ/बहीण अगदी आपले आई/बाबा सुद्दा व कशाचीही अपेक्षा न करता ही व्यक्ती आपल्यावर निर्व्याज, निस्वार्थ प्रेम करत असते. कशासाठी.....? अर्थात आपल्याच उत्कर्षासाठी. कधी-कधी आपल्याला ते जाणवतेही, पण गळ्यापर्यंत आलेले शब्द तसेच अडखळुन पडतात. कारण तिच्या निष्पाप प्रेमापुढे शब्दही थिटे पडतात व नकळतच अंतकरणातील पटलावर उमटु लागतात ते असे........................

तुला पाहताच मी
शब्द आज गोठले,
अजुन बंद ओठ हे,
न बोलताच उमटले........ ॥ध्रु॥

वास तु सहवास मी,
आभास तुच भास मी.
न झाकताच पापण्या,
नयन आज झडपले..........॥१॥

हर्ष तु उल्हास मी,
स्पर्श तुच आस मी.
न शोषताच रुधिर हे,
ह्रुदय आज धडकले...........॥२॥

वेळ तु अवेळ मी,
नाळ तुच बाळ मी.
न मांडताच डाव हा,
खेळ आज बहरले............॥३॥

शक्त तु अशक्त मी,
अव्यक्त तुच व्यक्त मी
न संचित नभात या,
मेघ आज बरसले.............॥४॥

निस्वार्थ तु स्वार्थ मी,
अर्थ तुच व्यर्थ मी.
न दाटताच कंठ हा,
बाष्प आज खळकले..........॥५॥

तीर तु कमान मी,
धीर तुच उधान मी.
न सोडताच जीव हा,
प्राण आज हरपले...................॥६॥



-श्रीमत्
(महेन्द्र लक्ष्मण कदम)

Monday, February 8, 2010

कचेरीतील दिवस

कचेरीत बसुन खुर्चीत सताड
संगणक मी पाहात असतो;
कामाचा व्याप डोक्याला ताप
स्वतालाच मी छळत बसतो,

कितीही मनापासुन ठरवल तरी
आठ तास काही भरत नाही;
काम करता तास सारे
वेळ काही सरत नाही,

अधुन्-मधून दुरध्वनी
मोठ्या आवाजात ओरडत असतो;
वरिष्ठांच्या आज्ञेचा तपशील तोच
तर आपल्याला देत असतो,

कामात व्यस्त असता मध्येच
मेल लुडबूइ करुन जातो;
कितीही ठरवल नंतर पाहीन
तरीही जीव त्यातच अडकतो,

असेच काम सारता सारता
परतीची वेळ उभी राहते;
निघण्याच्या घाईत सुध्दा
उद्याचीच तयारी सुरु असते.


-
श्रीमत्
(महेन्द्र लक्ष्मण कदम)

Tuesday, September 22, 2009

सांजवेळ

ज्याप्रमाणे दु:खांनंतर सुख त्याचप्रमाणे जळजळीत दाहानंतर रम्य अशी संध्याकाळ प्रत्येकाच्या आयुष्यात नेहमी येत असते. काहीचजण तिचा आस्वाद घेतात, तर काही जण हे काय नेहमीचंच म्हणुन माना फिरवतात. पण खरचं सांगु... प्रत्येक सांजेशी कोणाच्या ना कोनाच्या तरी आठवणी जोडलेल्या असतात. अगदी लहाणपणापासुन ते पहिल्या प्रेमापर्यंत... आणि तुम्ही कितीही मोठे झालात (पैशाने/वयाने) तरीही त्या तुम्हाला आल्या शिवाय राहत नाहीत. आहे की नाही गंमत या कातरवेळीची असो...........................


सांज समयी शांत नभी,
कोमेजल्या चोही दिशा,
रवी किरणांचे तेज मालवून
गहरुन आली गुढ निशा ॥ ध्रु ॥

मंद वेळी सुगंध मनी,
बेधुंद झाले अंतरंग,
पवनस्पर्श होता तनी,
हलकेच उठले नीर तरंग ॥ १ ॥

उदर - क्षुधा क्षमवुनी,
पाखरे परतली घरी,
आप्त भेटी मोहापायी,
भिरते नजर ही बावरी ॥ २ ॥

श्वेत मळुनी वात जाळुनी,
तेविला नंदादीप,
शुभं-करोती वदता मुखी
वसते लक्ष्मी आपोआप ॥ ३ ॥


श्रीमत्
(महेन्द्र लक्ष्मण कदम)

Wednesday, August 19, 2009

बाप्पा हसतोय गालातं

उंदरावर बैसोनि, पितांबर नेसोनि,
बसलाय झोकात, मोदक हाती, शमी ठेविली माथी,
कंठी घातलीया गळ्यात, हो बाप्पा हसतोय गालातं ॥ 1 ॥

सिंहासन धारी, रत्नमुकुट शिरी,
वज्र-कमळ हातात, सोंडेची वळी, गंध केशरी कपाळी,
डुल घातलेत कानात, हो बाप्पा हसतोय गालातं ॥ 2 ॥

पार्वती माता, सांब पिता चंद्रमौळी,
रिद्धी-सिद्धीही थाटात, विघ्णहर्ता तु, विद्धयेचा दाता,
ठेवी सर्वांना सुखातं, हो बाप्पा हसतोय गालातं ॥ 3 ॥

बाप्पाची वर्दी, तिथे भक्तांची गर्दी,
झालं स्वागत जोरात, वाजती टाळ-वीणा, म्रुदुंग ठे़क्यात,
घुंगरु बांधलयं पायात, हो बाप्पा नाचतोय तालातं ॥ 4 ॥

उंदरावर बैसोनि, पितांबर नेसोनि............॥ ध्रु ॥



- श्रीमत् ( महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)

Wednesday, July 29, 2009

खरंच सांग काय वाटते

एक तरुण आहे ज्याला एक मुलगी फार मनापासुन आवडते, दोघांचीही एकमेकांशी नेहमी नजरा-नजर होत असते. न बोलुन दोघेही मनांने भरपुर काही बोलुन जातात. तिच्यासाठी काहीही करण्याची त्याची तयारी असते. तिच्या मोहक रुपाने आणि सोज्वळ स्वभावाने त्याच्या मनाची चलबिचल अवस्था झाली आहे; पण हे सर्व त्याला तिच्या समोर व्यक्त करता येत नाही आहे. त्यामुळेच त्याने तिला काव्यरुपी साद घातली आहे ती अशी -

खरंच सांग काय वाटते
माझ्याकडे पाहुन
तुझ्यासाठी सर्वथा हा
जीव घेतलाय वाहुन

मोत्यावानी खळखळनारं
शुभ्र तुझ हसणं
चंद्राकार भुवया ताणुन
रोखुन माझ्याकडे बघनं

धारोष्ण दुधात न्हाऊन
निघालेले काळेभोर डोळे
जिव्हा तुझी अशी की
जणु गोड मधाचे पोळे

लाजाळुसारख्या झुबकेदार पापण्या
क्षणात चटकन मिटतात
लांबसडक कुंतला तुझ्या
घायाळ मला करतात

सोनचाफ्याच्या कळीसारखे
नाक तुझे नाजुक
लोण्यासही लाज यावी
असे गाल मऊ साजुक

गुलाबाच्या पाकळीसारखे
ओठ तुझे लाल
कमनीय बांधा, मोहक चाल
करते मला हलाल

खरंच सांग काय वाटते
माझ्याकडे पाहुन
तुझ्यासाठी सर्वथा हा
जीव घेतलाय वाहुन.............................!!!!!!


- श्रीमत् ( महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)

Tuesday, June 23, 2009

आणीबाणी - शेतकऱ्यांच्या व्यथा

आपल्या लहाणपणी आपण सर्वांनीच आणीबाणी हा शब्द इतिहासाच्या अथवा नागरिक शास्त्राच्या पुस्तकातुन अभ्यासला किंवा ऐकला असेलच. आणी-बाणी म्हणजे थोडक्यात काय तर बिकट परिस्तिथी हिच परिस्तीथी आजही आपल्या शेतकरी बांधवांना छळत आहे. दर पाच वर्षांनी नवीन सरकार आणी पुन्हा शेतकर्‍यांसाठी नवीन पॅकेजेस ज्याच्यात वीज, पाणी, कर्जमाफी सर्व असंत पण "कागदावरच" हे का चाललय ते आपल्या सर्वांना माहीत आहे. पण कुठपर्यंत चालणार आहे हे तर साक्षात विधात्यालाही माहीत नसेल. असो या सर्वांचा हा काव्यरुपी आढावा.


आणीबाणी जिंदगानी
हातावरल पोट त्यात सरकारी मनमानी
खिशात नाही दमडी त्यात छ्ळतो उर्मठ वाणी
आणीबाणी......

आणीबाणी जिंदगानी
पॅकेजं नवीन पण सवय ह्यांची जुनी
नळ आहे त्यात नाही पाणी
आणीबाणी......

आणीबाणी जिंदगानी
पोरांचा व्याप दु:खी कारभारनी
मिळकतच कमी म्हणुन सुरत आमची रोनी
आणीबाणी......

आणीबाणी जिंदगानी
काढलय कर्ज वाढलीयेत देणी
अहो आमचीच लोकशाही ठरली जीवघेनी
आणीबाणी......

आणीबाणी जिंदगानी
राज्य बळीच आम्ही मानसं गुणी
दिमत आमची कमी तरी हा शेतकरी मनानं धनी
आणीबाणी......


- श्रीमत् ( महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)

Tuesday, May 19, 2009

प्रिये देशील का मज एक मोका

प्रिये देशील का मज एक मोका
दुर सागरात उभी असेल आपली नौका ।
नौकेत आपण दोघे राजा राणी
गाऊ प्रेमाची बेधुंद गाणी ॥

प्रिये देशील का मज एक मोका
उंच झाडावर बांधेन तुजसाठी झोका ।
त्याच झाडावर बांधीन छोटस घरट
घरट्यात असेल आपलं चिमुकल कार्ट ॥

प्रिये देशील का मज एक मोका
नजराना देईन तुज सुंदर अनोखा ।
प्रेमाची भेट पाहुन गालात तु हसशील
काय सांगा हसता हसता आठवणही काढशील ॥

प्रिये देशील का मज एक मोका
औसेची रात्र दाटला अंधार काळोखा ।
त्या अंधारातही साथ मी तुझी देईन
चंद्र नाही तारा नाही पण काजवा म्हणुन प्रकाश देईन ॥


श्रीमत् ( महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)

Wednesday, May 6, 2009

मन वेडे

क्षणात इकडे क्षणात तिकडे
बागडते चोहीकडे ॥
ठाव जयाचा नसे अंतरी
अल्लड वारु मन वेडे॥

कधी आनंदी कधी दु:खी
काहुर दाटे मायेकडे॥
ठाव जयाचा नसे अंतरी
अल्लड वारु मन वेडे॥

सदैव व्यस्त प्रवास ज्याचा
जाणिवेतुन नेनिवेकडे॥
ठाव जयाचा नसे अंतरी
अल्लड वारु मन वेडे॥

अनेक रंगी अनेक अंगी
कल अष्टविषयांच्या छटांकडे॥
ठाव जयाचा नसे अंतरी
अल्लड वारु मन वेडे॥

दिसे ते न भासे, भासे ते न दिसे
सु़क्ष्मातुन द्रुश्याकडे॥
ठाव जयाचा नसे अंतरी
अल्लड वारु मन वेडे॥

आकार नसे ऊकार नसे
हृदयातून कल्पनेकडे॥
ठाव जयाचा नसे अंतरी
अल्लड वारु मन वेडे॥

श्रीमत् ( महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)

Wednesday, April 15, 2009

मानाचा मुजरा

मराठी तितुका मेळवावा मराठी आपुला बाणा
मोडेल पण वाकणार नाही पाठीचा कणा ।
अरे चालच आपुली ऐसी कि थांबतात श्वास वळतात नजरा
राजा श्री शिव छत्रपतीस माझा मानाचा मुजरा ॥

कुलो क्षत्रिय गोत्र मराठी
उभारी मुकूट शिरी रेखीले शिवगंध लल्लाटी ।
अरे रुपच ऐसे गोमटे कि झाला सबंध मुलुख साजरा
राजा श्री शिव छत्रपतीस माझा मानाचा मुजरा ॥

जगदंब जगदंब मुखी चिंतन अभीष्ट
तळ्पली भवानी केले पारतंत्र्य नष्ट।
अरे ज्याच्या अट्टहासामुळे रयतेस मिळाला भाकर निवारा
राजा श्री शिव छत्रपतीस माझा मानाचा मुजरा ॥

किती ऐक येतील किती येक जातील
श्रींचे हे अखंड कार्य अबाधित राहील ।
अरे ज्यांस आजही पाहीले कि येतो अंगावर शहारा
राजा श्री शिव छत्रपतीस माझा मानाचा मुजरा ॥

श्रीमत् (महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)

हे माझ्या मराठी बांधवांनो एक जुट व्हा
स्वाभिमान जागवा
ऐसे व्हावे ही तो श्रीं ची ईच्छा आहे.

Tuesday, April 14, 2009

श्रीं ची ईछा

शाहु जिजाऊ ने स्वप्न पाहिले उद्याचे
पाद्शाही जुलूमातुन रयतेला मुक्त करण्याचे
निश्चय होता पक्का विचार होता सच्चा
राजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥

विधीलिखित व्हावे तैसेच झाले,
क्षीतिजकडेवरुण सुर्यनारायण उद यास आले
अरे अनेकांनी हिणवले सरदार का बिघडा हुआ बच्चा
राजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥

लाव्हयासही लाज वाटावी ऐसे निखारे रसरसले
द्ख्ख्नण ते जिंजी पर्यन्त भगवे फडकले ।
अरे ज्यांच्या पराक्रमामुळे आली भल्या भल्यांस मुर्छा
राजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥

आई भवानी क्रुपेने परिश्रमांचे चीज झाले
हर हर महादेव च्या गजराणे आसमंत दुमदुमले।
अरे ऐसा राजा व्हावा ही तर समर्थ सदिच्छा
राजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥

ऐसा गौरवशाली इतिहास आपुला साक्षी मावळ माती
ऐकुन सळसळते रक्त स्फुरते छाती ।
अरे ज्यांच्या पराक्रमामुळे फुट्ते आजही सह्याद्रीस वाचा
राजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥

॥ जय भवानी जय शिवाजी ॥

श्रीमत्(महेंन्द्र लक्ष्मण कदम)