tag:blogger.com,1999:blog-19155205376237756162011-10-15T11:49:16.805-07:00mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-27840925561480685912011-06-21T02:58:00.000-07:002011-06-21T03:19:29.303-07:00

कधी कधी तो तिच्या जवळ असुनही जवळ नसतो. तेव्हा हा विरह फक्त विरह न राहता त्याच्या आठवणींचा मुर्तीमंत प्रतीक बनतो व केव्हातरी प्रत्यक्षरुपात समोर उभा राहतो.एक श्रुंगारीक गोड आभास............आता पुरी करा हौस तुमचीसरतोय पहीला प्रहररात्र जागून खेळ रंगलाशिनतेय माझी नजर....नऊवारी नेसुन साज आळवलाकवळला बाजु बंदमोगरयाची माळ माळुनीमातले श्वास मंदशिनगाराचा विडा रंगलातळपली धुंद कायाओवाळुन हा जीव

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-58111074233527332072011-01-13T05:08:00.000-08:002011-01-14T01:34:27.441-08:00

घरी येताच जरा वैतागतच बुट काढले. "या रोजच्या प्रवासाचा पार वीट आलाय.." मी स्वतःशीच पुटपुटलो. इतक्यात आमच्या सौ. बाहेर आल्या; त्याही सोज्वळ हसत. मला पुढे काय काय वाढुन ठेवलं असेल याच्या निरनिराळ्या शंका- कुशंका मनात येऊ लागल्या. इतक्यात तिने स्वतःच माझी बॅग घेतली. "बसा हा, थकला असाल तुम्ही? मी आत्ता चहा टाकते तुमच्यासाठी, मग बघा कस ताज-तवानं वाटेल ते." काहीस आश्चर्यचकीत होऊन मी मागे दरवाज्याकडे

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-73262970581279850132010-08-02T05:15:00.000-07:002010-08-02T05:21:10.386-07:00

तसा हा अनुभव प्रत्येकाच्याच आयुष्यात केव्हा ना केव्हा तरी आलेला सकाळी कामावर जायची घाई असतानाच वरुण राजा (वरुन) जोरात बरसायला लागतो, अंगाची लाही लाही होत असताना असं वाटते की सर्व बंधने झुगारून टाकून पावसात मस्त भिजावं आणि...........आणि बरोबर आपल्या आवडीचं कुणीतरी असाव, (कुणीतरी ह्याच्यासाठी की हल्ली मोबाईल सारख्या "आवडीही" दर दिवसाला बदलायला लागल्यात). कधी कधी तसं होतं ही पण समोर आलेली ती स्वप्न

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-14506723275431167182010-07-20T01:51:00.000-07:002010-07-20T01:57:37.281-07:00

नुकताच छान पाऊस पडुन गेला असता निर्सगाची वेगवेगळी मोहक रुपे आपणास पाहायला मिळतात आणि नकळतच ती हृदयाच्या एका बंद कोपर्यात असलेल्या आठवणींना उजाळा देऊन जातात, अन् डोळ्यासमोर उभ्या राहतात त्या फक्त भिजलेल्या स्मृती........................... श्रावणात भर सरी बरसतीसुगंधली सस्य माती,ओल्या दंवात मंद सळसळलीहिरवीगार पाती सर्द धुक्यापरी गर्द दाटल्याआठवणी ह्या मनी,थुई-थुई करुनी मयुर नाचलाबर्ह

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-23932963051867278622010-02-24T01:25:00.000-08:002010-08-02T05:22:01.591-07:00

आपल्या आयुष्यातील प्रिय व्यक्ती कोण? हा ज्याचा त्याचा वैयक्तिक प्रश्न, हा पण ही व्यक्ती कोणीही असु शकते. उदा. जवळचा मित्र/मैत्रीण, प्रियकर/प्रेयसी, नवरा/बायको, भाऊ/बहीण अगदी आपले आई/बाबा सुद्दा व कशाचीही अपेक्षा न करता ही व्यक्ती आपल्यावर निर्व्याज, निस्वार्थ प्रेम करत असते. कशासाठी.....? अर्थात आपल्याच उत्कर्षासाठी. कधी-कधी आपल्याला ते जाणवतेही, पण गळ्यापर्यंत आलेले शब्द तसेच अडखळुन पडतात. कारण

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-59892094030110422472010-02-08T01:35:00.000-08:002010-02-08T01:51:10.849-08:00

कचेरीत बसुन खुर्चीत सताडसंगणक मी पाहात असतो;कामाचा व्याप डोक्याला तापस्वतालाच मी छळत बसतो,कितीही मनापासुन ठरवल तरीआठ तास काही भरत नाही;काम करता तास सारेवेळ काही सरत नाही,अधुन्-मधून दुरध्वनीमोठ्या आवाजात ओरडत असतो;वरिष्ठांच्या आज्ञेचा तपशील तोचतर आपल्याला देत असतो,कामात व्यस्त असता मध्येचमेल लुडबूइ करुन जातो;कितीही ठरवल नंतर पाहीनतरीही जीव त्यातच अडकतो,असेच काम सारता सारतापरतीची वेळ उभी राहते;

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-67453641268144687262009-11-23T04:42:00.000-08:002009-11-23T05:00:51.925-08:00

नेहमीप्रमाणे पहाटे ५.३० चा गजर लाऊन ७.३० लाच उठलो, अर्थातच आजही व्यायाम करायचा राहीला होता. डोळे चोळत असतानाच डो़क्यात जो काही विचार पहीला आला असेल आणि माझ्या मते तो सर्वश्रुत असेल तो म्हणजे - 'आता तयारी करुन आपल्याला कामाला जायचं आहे.' आयला लहानपणी शाळेत जायची तयारी आणि आता कामाची. तेव्हा शाळेत जाईपर्यंत आई किंवा बाबांची कटकट (अर्थात आपल्याच भल्यासाठी) आणि आता बायकोची (वायफळ किंवा फाल्तु बकवास

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-44215971865166295352009-09-22T03:37:00.000-07:002009-09-22T21:40:00.552-07:00

ज्याप्रमाणे दु:खांनंतर सुख त्याचप्रमाणे जळजळीत दाहानंतर रम्य अशी संध्याकाळ प्रत्येकाच्या आयुष्यात नेहमी येत असते. काहीचजण तिचा आस्वाद घेतात, तर काही जण हे काय नेहमीचंच म्हणुन माना फिरवतात. पण खरचं सांगु... प्रत्येक सांजेशी कोणाच्या ना कोनाच्या तरी आठवणी जोडलेल्या असतात. अगदी लहाणपणापासुन ते पहिल्या प्रेमापर्यंत... आणि तुम्ही कितीही मोठे झालात (पैशाने/वयाने) तरीही त्या तुम्हाला आल्या शिवाय राहत

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-14019071052907307772009-09-02T05:09:00.000-07:002009-09-02T05:44:34.324-07:00

थोड्याश्या विश्रांती नंतर सर्वांनी निघण्याचे ठरवले. "मी आता कोणासाठीही थांबणार नाही" तेजस बिनदिक्कत सर्वांसमोर बोलला. "आयला बरच आहे, सुंठेवाचुन खोकला गेला" दिपक खुश होऊन म्हणाला. यावर काही प्रतिक्रिया न देता तेजसने फक्त डोळे वटारुन त्याच्याकडे पाहीले व तो आपल्या बाईक-कडे रवाना झाला. "शिट...शिट......." गणेशला असे त्रयस्त उद्-गार काढलेले पाहुन सुश्यांत ने त्याला विचारले "काय रे, काय झालं?" "अरे काय

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-39951582748800199152009-08-19T22:27:00.000-07:002009-09-01T03:47:24.425-07:00

उंदरावर बैसोनि, पितांबर नेसोनि,बसलाय झोकात, मोदक हाती, शमी ठेविली माथी,कंठी घातलीया गळ्यात, हो बाप्पा हसतोय गालातं ॥ 1 ॥ सिंहासन धारी, रत्नमुकुट शिरी,वज्र-कमळ हातात, सोंडेची वळी, गंध केशरी कपाळी,डुल घातलेत कानात, हो बाप्पा हसतोय गालातं ॥ 2 ॥ पार्वती माता, सांब पिता चंद्रमौळी,रिद्धी-सिद्धीही थाटात, विघ्णहर्ता तु, विद्धयेचा दाता,ठेवी सर्वांना सुखातं, हो बाप्पा हसतोय गालातं ॥ 3 ॥ बाप्पाची वर्दी,

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-70820345008142880832009-07-30T05:06:00.000-07:002009-07-30T21:54:45.711-07:00

आप-आपल्या गाडीत पट्रोल भरल्यानंतर सर्वजन ढाब्याच्या दिशेने निघाले. आता मात्र सर्वांनाच सनकुन भुक लागली होती. त्यामुळे काही करुन लवकरात लवकर तेथे पोहचायचे आणि मिळेल त्याचा फडशा पाडायचा असे एकंदर सर्वांच्या चेहर्यावरुनच वाटत्त होते. इनायतचा तर चेहरा शंभरच्या बल्बसारखा तळपत होता, तर तेजस मात्र गुर्हाळाच्या बैलासारखा गाडी रेमटवण्यात मग्ण होता, बहुतेक कोणत्या कोणत्या पदार्थांवर ताव मारायचा या विचारात

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-37025485443966664922009-07-29T03:11:00.000-07:002009-07-29T03:15:57.440-07:00

एक तरुण आहे ज्याला एक मुलगी फार मनापासुन आवडते, दोघांचीही एकमेकांशी नेहमी नजरा-नजर होत असते. न बोलुन दोघेही मनांने भरपुर काही बोलुन जातात. तिच्यासाठी काहीही करण्याची त्याची तयारी असते. तिच्या मोहक रुपाने आणि सोज्वळ स्वभावाने त्याच्या मनाची चलबिचल अवस्था झाली आहे; पण हे सर्व त्याला तिच्या समोर व्यक्त करता येत नाही आहे. त्यामुळेच त्याने तिला काव्यरुपी साद घातली आहे ती अशी - खरंच सांग काय

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-91163044614479693952009-06-23T01:42:00.000-07:002009-07-29T03:14:38.315-07:00

आपल्या लहाणपणी आपण सर्वांनीच आणीबाणी हा शब्द इतिहासाच्या अथवा नागरिक शास्त्राच्या पुस्तकातुन अभ्यासला किंवा ऐकला असेलच. आणी-बाणी म्हणजे थोडक्यात काय तर बिकट परिस्तिथी हिच परिस्तीथी आजही आपल्या शेतकरी बांधवांना छळत आहे. दर पाच वर्षांनी नवीन सरकार आणी पुन्हा शेतकर्‍यांसाठी नवीन पॅकेजेस ज्याच्यात वीज, पाणी, कर्जमाफी सर्व असंत पण "कागदावरच" हे का चाललय ते आपल्या सर्वांना माहीत आहे. पण कुठपर्यंत

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-4529257656594826052009-06-17T03:25:00.000-07:002009-06-17T03:42:06.607-07:00

एक अर्ध्या पाऊन तासातच सर्वजन ऊठले. आत्ता मात्र तेजसला चांगलीच तरतरी आली होती. "ए चला आता आपल्याला येथुन कलटले पाहीजे", "अरे वो ठिक है लेकिन मुझे जोरो की भुक लगी है." इनायत कळवळत बोलला. यावर गणेश बोलला "अरे थोडा सबर कर बच्चु, कारण आता पहीले ईथुन निघुया म्हणजे दोन अडीच तासातच आपण महडला पोहचु जेवणही तेथेच करु आणि मग मुंबईईईई.....". पण महेश मात्र शांतच होता, का ते त्याचे त्यालाच कळत नव्हते पण जड

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-5332382956120190802009-05-27T05:25:00.000-07:002009-06-17T03:41:50.341-07:00

"कस दिल रे ताक?" महेश ने विचारले, "पाच रुपये" बाबुने उत्साहाने सांगितले. "मग ठिक आहे, त्याआधी एक सांग वर कुठून म्हणजे कोणत्या वाटेने जायचे?" "हे बघा, ही जी समोरून वाटजाते ती हाय सोपी पण पोचायला दिड तास तरी लागल आणि एक वाट मागनं हाय जरा अवघड आणि झाडाझुड्पाची हाय, पण तीनं एक पाच-सहाशे पायर्‍या कमीबी होतील आणि तासाभरात गडावबी पोचु आपण." बाबुचे शब्द पुर्ण होतात न होतात सर्वजण एक सुरात म्हणाले, "आता

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-82616203410599737272009-05-19T02:46:00.001-07:002009-05-26T00:21:14.636-07:00

प्रिये देशील का मज एक मोकादुर सागरात उभी असेल आपली नौका ।नौकेत आपण दोघे राजा राणीगाऊ प्रेमाची बेधुंद गाणी ॥प्रिये देशील का मज एक मोकाउंच झाडावर बांधेन तुजसाठी झोका ।त्याच झाडावर बांधीन छोटस घरटघरट्यात असेल आपलं चिमुकल कार्ट ॥प्रिये देशील का मज एक मोकानजराना देईन तुज सुंदर अनोखा ।प्रेमाची भेट पाहुन गालात तु हसशीलकाय सांगा हसता हसता आठवणही काढशील ॥प्रिये देशील का मज एक मोकाऔसेची रात्र दाटला अंधार

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-84439138556938938242009-05-18T01:28:00.000-07:002009-05-22T00:21:34.574-07:00

महडला पोहचल्यावर सर्वांना हायस वाटलं. महेश म्हणाला, "काय मग कसं वाटल? होतं की नाही adventurous". "साल्या गप्प बस, गेल्या २४ वर्षात जेवढे नामस्मरण नाही केलं देवाचं तेवढे गेल्या तीन तासात झालय माझ्याकडुन, साला एके ठिकानी तर गाडी घातलीच होतीस पण नशीब बलवत्तर म्हणुन वाचलो आपण", सुश्या अत्यंत आगतिकपणे म्हणाला. "सॉरी यार पण त्या काळोख्या अंधारात आणि गडद धुक्यात तो ट्रक दिसलाच नाही मला, पण बाईक कंट्रोल

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-25913254009484191632009-05-07T22:24:00.000-07:002009-05-24T21:41:05.457-07:00

घरातुन निघाल्यानंतर महेश थेट आपल्या बाईकजवळ गेला. सुशांतही तिथेच त्याची वाट पाहत ऊभा होता. बाईकची सर्व्हिसिंग दोनच दिवसांपूर्वी केली असल्यामुळे घाबरण्याचे कारण नव्हते. दोघेही बाईकवर बसलेमहेश : मग निघायच का पाटील?सुशांत : का तुतार्‍या वाजायची वाट बघताय? आणि प्लीज जरा संभाळून माझ लग्न अजुन झालेल नाही.महेश : ए जरा थंड घे आता मला शांतपणे गाडी चालवु दे.एक आठ ते दहा मिंनिटात ते चित्रा जवळ पोहचले.

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-44837569354110750592009-05-06T04:10:00.000-07:002009-05-24T21:41:34.125-07:00

क्षणात इकडे क्षणात तिकडेबागडते चोहीकडे ॥ठाव जयाचा नसे अंतरीअल्लड वारु मन वेडे॥कधी आनंदी कधी दु:खीकाहुर दाटे मायेकडे॥ठाव जयाचा नसे अंतरीअल्लड वारु मन वेडे॥सदैव व्यस्त प्रवास ज्याचाजाणिवेतुन नेनिवेकडे॥ठाव जयाचा नसे अंतरीअल्लड वारु मन वेडे॥अनेक रंगी अनेक अंगीकल अष्टविषयांच्या छटांकडे॥ठाव जयाचा नसे अंतरीअल्लड वारु मन वेडे॥दिसे ते न भासे, भासे ते न दिसेसु़क्ष्मातुन द्रुश्याकडे॥ठाव जयाचा नसे अंतरीअल्लड

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-38753179121011536132009-04-29T01:24:00.000-07:002009-05-24T21:42:16.821-07:00

चाळीत शिरताच घराकडे न वळता महेश ने आपला मोर्चा सुशांतच्या घराकडे वळवला. सुशांत नुकताच जेवुण बाहेर पडत होता महेशला आपल्या दिशेने असे घाईत येताना पाहुन त्याने तडक हेरले की साहेबांचा मूड नक्कीच कुठेतरी जाण्याचा दिसतोय.सुशांत: काय कदम उत्साही दिसताय काय बेत काय आहे हं...?महेश: वा पाटील, खरे मित्र शोभता अगदी बरोबर ओळखल, आता जा आणि बॅग भर आपल्याला जायचे आहे. पाण्याची बाटली, एक जोडी कपडे & पाच सहा गांधी

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-36045729998279683302009-04-23T02:41:00.000-07:002009-05-24T21:42:58.047-07:00

दिपक आणि गणेश बरोबर महेश ची मैत्री फार पुर्वीची तिघेही ही तरुण आणि तडफदार, सामाजीक कार्य असो वा वैयक्तिक मदतीसाठी नेहमीच तत्पर, तर तेजस वयाने ऐक दोन वर्षाने लहान परंतु कल्पनाशक्ती आणी प्रबळ इच्छा या दोहोंच्या बळावर जग जिंकू पाहणारा (त्याला भेटल्यावर नेहमीच कोणती तरी नवीन स्कीम ऐकायला मिळत असे)महेशला समोर बघताच सर्वानी त्याला दिवाळी च्या शुभेछा दिल्या, इकडच्या तिकडच्या गप्पा झाल्यानंतर

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-29667196781980139592009-04-20T05:18:00.000-07:002009-05-24T21:47:02.606-07:00

नमस्कार मित्रांनो,आजपासूण मी माझी दू चाकी ही कथा लिहायला घेतली आहे. आपल्या कथेचि सुरवात सहा मित्राच्या भेट्न्यापासुन सुरु होते, या फक्त दोन दिवसान्च्या ट्रेक मध्ये ज्या काही थरारक घट्ना घडल्या त्या मी आपल्या समोर सादर करनार आहे.------------------------------------------------------------------------------------दिवाळी असल्यामुळे संपुर्ण परिसर दिव्यांच्यी रोषणाई आणि फटाक्यांच्या आतीषबाजीमुळे गजबजुन

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-8438339637327126272009-04-15T01:36:00.001-07:002009-05-24T21:48:14.615-07:00

मराठी तितुका मेळवावा मराठी आपुला बाणामोडेल पण वाकणार नाही पाठीचा कणा ।अरे चालच आपुली ऐसी कि थांबतात श्वास वळतात नजराराजा श्री शिव छत्रपतीस माझा मानाचा मुजरा ॥कुलो क्षत्रिय गोत्र मराठीउभारी मुकूट शिरी रेखीले शिवगंध लल्लाटी ।अरे रुपच ऐसे गोमटे कि झाला सबंध मुलुख साजराराजा श्री शिव छत्रपतीस माझा मानाचा मुजरा ॥जगदंब जगदंब मुखी चिंतन अभीष्टतळ्पली भवानी केले पारतंत्र्य नष्ट।अरे ज्याच्या अट्टहासामुळे

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1915520537623775616.post-28729244402775607882009-04-14T04:00:00.000-07:002009-05-24T21:49:14.017-07:00

शाहु जिजाऊ ने स्वप्न पाहिले उद्याचेपाद्शाही जुलूमातुन रयतेला मुक्त करण्याचेनिश्चय होता पक्का विचार होता सच्चाराजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥विधीलिखित व्हावे तैसेच झाले,क्षीतिजकडेवरुण सुर्यनारायण उद यास आलेअरे अनेकांनी हिणवले सरदार का बिघडा हुआ बच्चाराजे हे हिन्दवी स्वराज्य व्हावे हीतो श्रींची ईच्छा ॥लाव्हयासही लाज वाटावी ऐसे निखारे रसरसलेद्ख्ख्नण ते जिंजी पर्यन्त भगवे फडकले ।

mahihttp://www.blogger.com/profile/09537071098828743241noreply@blogger.com1